- Tego co ci powiem - zaczął

„— Tego, co ci powiem — zaczął — nie powtórzysz nikomu...
. — Początek jest obiecujący — warknąłem. — Zważywszy, że nigdy nie umiałem utrzymać języka za zębami... jak pamiętasz.
— Zostaw — skrzywił się. — Sprawa jest zbyt poważna, żeby żartować. Wysłaliśmy Weytha — zdecydował się przejść do rzeczy — z wymazaną pamięcią. Rozumiesz
To było coś nowego. Czy rozumiałem
— Przecież musiał wiedzieć, kim jest i co ma zrobić — mruknąłem. — A poza tym powinien umieć kierować statkiem... jak wszyscy.
—Tyle umiał — Bess usiadł i utkwił wzrok w leżącym przed nim skrawku perforowanej folii. — Zdjęliśmy mu zapis osobowości... żeby mu przywrócić całą pamięć, kiedy będzie na powrót z nami. Teraz jest już tutaj, a my nie możemy tego zrobić. Nie wiemy, z kim właściwie mamy do czynienia. Z Weythem czy z którymś z nich. Chodzi o świadomość, rzecz jasna...
Mimo woli gwizdnąłem przez zęby. Tak. To był problem.
— „Nasi specjaliści nie potrafią tego stwierdzić — spytałem. — Przecież łatwo określić, czy wrócił człowiek, poddany przedtem operacji... maskującej, czy obcy twór...
— Och, to na pewno jest Weyth... — burknął niecierpliwie Bess. — Fizycznie. Ale mogli go przekształcić inaczej. Przecież znasz się dostatecznie dobrze na informatyce... i dość na elektronicznej stymulacji psychicznej...“(9)